Politika

Kosovska-zastava-na-crkvi-Sv.-Nikole-1-1280x960.jpg
Javni ServisAvgust 16, 2019
Foto: Fejsbuk stranica Parohija Novobrdska

Pošto su sinoć objavljene fotografije na kojima se na ostacima pravoslavnog hrama Sv. Nikole u Novom Brdu vijori kosovska zastava i prikazuje da je još jednom održavana manifestacija „Dani Artane“, oglasila se i Eparhija Raško-prizrenska. Posle sinoćne poruke arhimandrita Save Janjića da se radi o „ogromnoj provokaciji“, eparhija danas upućuje „najoštriji protest“ zbog aktivnosti u novobrdskoj specijalnoj zaštićenoj zoni koja obuhvata srpske srednjovekovne kulturno-istorijske i verske spomenike. To su, kako navode, neovlašćeno služenje rimokatoličke mise na temeljima hrama, postavljanje političkih obeležja Kosova i organizovanje javnih skupova i drugih aktivnosti. Eparhija navodi da je cilj kosovskih vlasti promovisanje srednjovekovnog grada Novog Brda kao etničke albanske lokacije pod neistorijskim imenom „Artana“.

Iz eparhije poručuju da je reč o flagrantnim kršenjima kosovskog Zakona o specijalnim zaštićenim zonama i sa “žaljenjem zaključuju da kosovske institucije direktno i svesno učestvuju u kršenju i podrivanju sopstvenih zakona”.

Eparhija zahteva hitno sazivanje sednice Saveta za sprovođenje i nadgledanje (SSN), kao i hitan prekid svih “nezakonitih i provokativnih aktivnosti na lokaciji srednjovekovnog grada Novo Brdo do daljnjeg”. Ovakvo ponašanje kosovskih institucija i rimokatoličke biskupije, kako navode “direktno narušava međuetničke i međuverske odnose i predstavlja flagrantan primer zloupotrebe kulturne baštine od posebnog značaja za Srpsku Pravoslavnu Crkvu i njenih verskih objekata u jeftine političke svrhe”.

U nastavku prenosimo protest Eparhije Raško-prizrenske:

Prema Zakonu o specijalnim zaštićenim zonama Kosova br. 03/L /039  srednjovekovni grad Novo Brdo (opština Novo Brdo/Novo Berde) uvršten je u spisak specijalnih zona kao baština od posebnog značaja za srpski narod. Kako se navodi u tekstu ovog pravnog akta, namena Zakona jeste da „osigura zaštitu srpskih pravoslavnih manastira, crkava i ostalih verskih mesta, kao i istorijskih i kulturnih mesta koja imaju poseban značaj za zajednicu kosovskih Srba, kao i za ostale zajednice na Kosovu, kroz uspostavljanje specijalnih zaštitnih zona.“ (Član 1).

U članu 3. Zakona navodi se da specijalne zaštićene zone, u koje spada i srednjovekovni grad Novo Brdo (član 7.3), imaju zadatak, između ostalog, „da očuvaju karakter i izgled mesta i kulturni ili arheološki kontekst, prirodno okruženje ili estetsko vizuelnu sredinu i da spreče nepovoljne razvoje oko zaštiećenih mesta u cilju harmoničnog i održivog razvoja zajednica koje žive u oblastima koje se nalaze oko takvih mesta.“

Foto: Fejsbuk stranica I.H.

Pomenuti zakon vrlo precizno definiše ulogu Saveta za sprovođenje i nadgledanje (SSN) koji inače čine: šef kancelarije EU na Kosovu, šef kancelarije OEBS-a na Kosovu, Kosovski ministri kulture i prostornog planiranja kao i Episkop Raško-prizrenski, kao predstavnik SPC. U članovima 5. i 6. zakona jasno se govori o zabranjenim i ograničenim aktivnostima u okviru Specijalnih zaštićenih zona (SZZ). Među njima u članu 6.b  pominju se sasvim jasno i „javna okupljanja, rekreacija i zabava“. Konkretno u slučaju srednjovekovnog grada Novo Brdo u članu zakona (7.3) kaže se da je za zonu Novog Brda predviđeno da se nadležna opština direktno konsultuje sa Srpskom pravoslavnom Crkvom, a ako se sporazum ne postigne, onda se problem rešava sa Savetom za sprovođenje i nadgledanje.

Imajući u vidu provizije ovog zakona u kontekstu najnovijih zbivanja može se zaključiti da su:

Kosovske institucije koje stoje iza organizovanja tzv. „Dana Artane“, postavljanja kosovskih zastava na novobrdsku tvrđavu, posebno na ostatke sredonjvekovnog pravoslavnog hrama Sv. Nikole, prekršile su niz odredbi ovog zakona jer nikakve konsultacije sa SSN-om nije bilo. Takođe, ove aktivnosti su održane bez saglasnosti nadležnih opštinskih struktura (na čijem čelu je predstavnik srpske zajednice), koje su u svakom slučaju bile dužne da obaveste Srpsku Pravoslavnu Crkvu u skladu sa zakonom o specijalnim zonama. Eparhija Raško-prizrenska, kancelarije EU i kancelarija OEBS-a nisu obaveštene o ovim aktivnostima i samostalno angažovanje kosovskog ministarstva kulture na neovlašćenim radovima na hramu Sv. Nikole pre nekoliko meseci predstavlja takođe otvoreni prekršaj zakona. Istovremeno, predstavljanjem ostataka pravoslavne crkve Sv. Nikole kao rimokatoličke, iako postoje vrlo detaljni istorijski dokazi i materijalni artefakti iz ranijih arheoloških istraživanja i istorijske literature da je reč o pravoslavnoj crkvi, sprovodi se neskriveni pokušaj menjanja istorijskog i verskog karaktera ove lokacije sa konačnim ciljem albanizacije cele lokacije Novog Brda, koji se u istoriji nikada nije nazivao Artana, ni kod Albanaca ni kod Srba, niti se igde u relevantnoj istorijskoj literaturi pod tim imenom pominje. Ukoliko bi se ovakvo ponašanje nastavilo došlo bi do ozbiljnog narušavanja ionako teških međuetničkih i međuverskih odnosa u situaciji kontinuirane diskriminacije srpskog naroda i sistematskog rušenja i skrnavljenja pravoslavnih hramova i grobalja u poslednjih 20 godina.

Foto: Fejsbuk stranica Parohija Novobrdska

Imajući u vidu druga kršenja Zakona o specijalnim zaštićenim zonama Eparhija Raško-prizrenska sa žaljenjem mora da zaključi da kosovske institucije direktno i svesno učestvuju u kršenju i podrivanju sopstvenih zakona. Na sličan način lokalne opštinske strukture u Dečanima uz neskrivenu podršku premijera (sada u ostavci) i vlade Kosova otvoreno sprečavaju izvršenje sudske odluke Ustavnog suda Kosova od 2016. godine u vezi imovine manastira Visoki Dečani, takođe zaštićene zone i UNESKO spomenika svetske kulturne baštine.  Drevno rimsko pravo na kome počiva zakonodavstvo evropske civilizacije uči nas da se na bezakonju zakon ne može graditi i posebno da nepoznavanje zakona nema opravdanja (ignorantia juris non excusat). Sve to pokazuje da kosovske institucije nemaju ni volje ni profesionalnog kapaciteta da sprovode ni sopstvene zakone, a kamoli da se odgovorno brinu o srpskoj duhovnoj i kulturnoj baštini.

Stoga Eparhija Raško-prizrenska zahteva hitno sazivanje sednice Saveta za sprovođenje i nadgledanje (SSN), kao i hitan prekid svih nezakonitih i provokativnih aktivnosti na lokaciji srednjovekovnog grada Novo Brdo do daljnjeg jer ponašanje kosovskih institucija i rimokatoličke biskupije direktno narušava međuetničke i međuverske odnose i predstavlja flagrantan primer zloupotrebe kulturne baštine od posebnog značaja za Srpsku Pravoslavnu Crkvu i njenih verskih objekata u jeftine političke svrhe.

Eparhija Raško-prizrenska će se povodom ovih provokacija kosovskih institucija na lokaciji srednjovekovnog grada Novog Brda obratiti međunarodnim predstavnicima u Prištini, kao i relevantnim međunarodnim organizacijama za zaštitu verskih prava i kulturnog nasleđa i tražiti adekvatnu reakciju i dodatnu institucionalnu i bezbednosnu zaštitu.

Ministasrtvo kulture RS: Nastavite da se brukate pred celim svetom, time pomažete Srbiji

Ministarstvo kulture i informisanja RS takođe je reagovalo na vest o postavljanju zastave Kosova na srednjovekovnoj tvrđavi u Novom Brdu.

“Nikakve šarene tkanine nejasnog simboličkog značenja, ne mogu da posluže drugoj nameni nego da obrišu prašinu vekova sa bisera srpske srednjovekovne duhovnosti i evropske i svetske kulturne baštine,” smatraju iz ovog ministarstva.

Poručuju da motive za ovo “predcivilizacijsko ponašanje možda treba potražiti u dubokim virovima i tami varvarske svesti, koja u nedostatku sopstvenog, poseže za otimanjem tuđeg kulturnog nasleđa i identiteta”.

Ministarstvo kulture RS “ohrabruje” prištinske vlasti “da nastave da se brukaju pred čestitim delom albanske javnosti i pred celim svetom, jer time samo pomažu Srbiji”.


Članak ERP: Flagrantno kršenje Zakona o specijalnim zaštićenim zonama u Novom Brdu, hitno sazivanje sednice SSN i prekid nezakonitih aktivnosti do daljnjeg se pojavljuje prvo na KoSSev.

desnicari-nemacka-foto-spiegel-850x478-1.jpg
Javni ServisAvgust 12, 2019

 

Ubistvo rukovodioca vladinog ureda u Kaselu Waltera Lübckea bilo je prekretnica u djelovanju organizovanog i nasilnog desničarskog ekstremizma u Njemačkoj. Ako su dosada nasilničko ponašanje, huškanje i potpaljivanje bili najčešća sredstva desničarskih ekstremista da bi u društvo unijeli mržnju i nasilje huškanje se sada pretvara u otvoreni teror:

  • Naoružani desničarski ekstremist vozi se sa napunjenim oružjem kroz južnohesenski Wehtersbah i puca iz automobila na jednog Eritrejca koji upravo prolazi,
  • u džamije u Manhajmu, Duisburgu i Majncu dolaze prijetnje bombama isto kao i u berlinsku partijsku centralu Lijevih,
  • U Citau je izvršen napad ekspolozivom na privatni stan jedne demokratski izabrane gradske odbornice, i
  • u Lajpcigu dva obdaništa stoje pod policijskom zaštitom jer su svinjsko meso iz religioznih razloga skinuli sa jelovnika.

Mi trenutno doživljavamo novi kvalitet nasilja: U Citau, Majncu, Kaselu, Berlinu, Duisburgu i Lajpcigu, na istoku i zapadu republike. Ko u slučaju akcija širom zemlje od „NSU 2.0“, „Sjevernog krsta“ i „Combat 18“ još proklamira teze o pojedincima taj zatvara oči pred realnošću: U Njemačkoj djeluju organizovane i dobro naoružane desničarsko ekstremističke mreže.

Ured za zaštitu ustavnog poretka potvrdio je ovu procjenu još prošle godine. Prema njemu u Njemačkoj je aktivno 24.000 desničarskih ekstremista, polovina od njih sklona nasilju, često organizovani u grupe. Na osnovu najnovijih informacija SPIEGEL-a upozorava sada pored Ureda za zaštitu ustavnog poretka i Savezni kriminalistički ured (BKA) na opasnost od terora desničarsko ekstremističkih grupacija.

Najnovije povećanje nasilja potvrđuje da su desničarski ekstremisti trenutno najveća opasnost za našu demokratiju i društvo – i zbog toga što su se infiltrirali u dijelove bezbjednosnih službi kao što to pokazuju stalni skandali oko Ureda za zaštitu ustavnog poretka, policije i armije.

Međutim šta koristi analiza ako izostaju konzekvence?

Predugo se desničarskom ekstremizmu poklanjalo suviše malo pažnje. I ko je mislio da će se najkasnije nakon ubistva Waltera Lübckea provesti strukturne reforme u njemačkom bezbjednosnom aparatu taj se razočarao. Umjesto stalno novih tvrdnji da se opasnost uzima ozbiljno moraju desničarski ekstremisti konačno osjetiti snagu pravne države i to brzo i konzekventno – u djelima a ne u riječima.

Trenutno u Njemakoj djeluje 17 biroa Ureda za zaštitu ustavnog poretka što vodi ka velikom gubitku na efikasnosti – treba pomisliti na neuspjeh u nadzoru nad Anisom Amrijem, atentatorom sa Breitscheidplatza. Moraju se stvoriti uslovi i težiti reformama tako da se broj biroa svede na četiri težišna – naprimjer sjever, jug, istok i zapad.

Međutim potrebne su i temeljite novine u ophođenju sa desničarskim ekstremizmom. Preventivni rad treba dobiti značajno veću ulogu: Aktivna upozorenja policije i razgovori na desničarskoj sceni nisu samo zamislivi negi neophodni. Ova metoda se već godinama uspješno sprovodi sa huliganima i islamistima – zašto ne i sa desničarskim ekstremistima?

Vrlo često počinioci desničarsko ekstremističkog nasilja bili su vlastima poznati prije načinjenog prekršaja; preventivne mjere mogle su spriječiti ono najgore. Zato još teže pada činjenica da nevladinim organizacijama kao Exit-Deutschland, koje već godinama uspješno podstiču izlazak sa desničarsko ekstremističke scene, prijeti gubitak državnih potpornih sredstava.

Konačno država treba nove koncepte koji će sigurnosno politički voditi više računa o radikalizaciji govora time što će staviti na raspolaganje neophodno osoblje koje će moći efikasno pratiti komentare mržnje. Zemljska vlada u Sjevernoj Rajni – Vestfaliji je osnivanjem posebnog ureda “Hate Speech” za progon politički motiviranih komentara mržnje etablirala model na koje bi se pokrajine i uredi mogli orijentisati.

Uvrede, prijetnje, huškanje i otvoreni pozivi na kaznena djela su sastavni dio kaznenog prava a ipak ih desničari često nesmetano upotrebljavaju. I njihovo parlamentarno krilo AfD već godinama verbalno širi mržnju i snosi znatnu moralnu suodgovornost za aktuelnu eskalaciju nasilja: Pojmovi kao „veleizdajnici“, „okupatori“, „izmjena stanovništva“ i „migracija noževa“ pripadaju standardnom retoričkom repertoaru većine AfD političara. Konzekvence trajne agitacije su liste smrti na kojima su desničarsko ekstremističke organizacije uvele skoro 25.000 ljudi sa imenima i adresama.

Policija i biroi za zaštitu ustavnog poretka moraju konačno pokazati da su nešto naučili iz grešaka iz prošlosti i da teror sa desna takvim i shvataju. Istovremeno moraju uredi biti opremljeni sa neophodnim resursima da bi borbu protiv desničarskog ekstremizma, posebno u grupiranju i u preventivnom radu mogli uspješno voditi.

Jer ako desničarskom ekstremizmu ostanu slobodne ruke živjećemo u društvu u kome ispred obdaništa patroliraju policajci, u kome ljudi sa migracionim porijeklom imaju strah izaći na ulicu, u kome jevreji i muslimani ne mogu praktikovati njihovu religiju. Ukratko: u kome je sloboda individue masivno ograničena.

Tako daleko ne smijemo nikada doći.

Podelite ovu stranicu!

dragana-rakic-1.jpg
Javni ServisAvgust 12, 2019

Već danima ne jenjava žestina debate među opoziciono nastrojenim građanima i ostalim političkim subjektima opozicionog spektra o „tajnom“ sastanku koji se desio 30. jula na Fakultetu političkih nauka, na kome su se u organizaciji Fonda za otvoreno društvo sreli predstavnici vlasti i opozicionih političkih stranaka.

Naša opoziciona scena se već danima iscrpljuje u preispitivanju same sebe: Da li je trebalo otići na taj sastanak? Zašto je sastanak bio zatvoren za medije?

Zašto se razgovaralo na fakultetu, a ne u Skupštini? Zašto se razgovara sa Nešom i Đukom kad su oni neprihvatljivi kao sagovornici? Zašto je organizator pozvao na okrugli sto baš ove predstavnike opozicije, a ne neke druge? Otkud baš Fond za otvoreno društvo da bude organizator i domaćin sastanka? Ovo su samo neka od pitanja zbog kojih se neumorno prepucavamo u medijima i tako radimo upravo ono što SNS propaganda želi – jurimo sopstveni rep.

Današnji politički trenutak je dokaz koliko je očigledna premoć SNS propagande koja razvijenim mehanizmima i dostupnim kanalima uspeva iznova i iznova da nametne temu ili laž kao temu.

I tako se mi bavimo i čudimo kako je SzS mogao sesti za sto sa Nešom i Đukom, umesto da pitanje bude zašto su potpredsednik Vlade i narodni poslanici Srpske narodne stranke konačno seli preko puta ljudi za koje su mesecima tvrdili da su ološ, izdajnici i kriminalci?

Pravo pitanje je dakle, zašto su predstavnici vlasti seli za sto za opozicijom, ako su nam pre nekoliko meseci poručili „taman da vas je i pet miliona, nećemo da razgovaramo sa vama“. I čemu danas dijalog kada imaju sve medije i novine?

Zato što je potpuna kontrola medija, laž i obmana dovoljna samo za internu propagandu, ali nije dovoljno za svet i legitimaciju pred svetom koji više pažnje i obzira ipak poklanja činjenicama. A činjenice pred kojima Evropi nije baš lako da zažmuri jesu višemesečni građanski protesti „1 od 5 miliona“, jeste bojkot Narodne skupštine i lokalnih parlamenata i jeste pretnja bojkotom narednih izbora.

Misleći ljudi demokratske provinijencije znaju vrednost i domet debate. Nisu li naši napori od početka i činjeni da se uspostavi dijalog? Prvi smo videli smrt demokratije u Vučićevim unutrašnjim monolozima i režiranim farsama u Skupštini.

Mi nismo odricali potrebu za dijalogom. Vučić je onaj koji se razmetljivo hvalio da neće ni sa pet miliona uniženih i poniženih. Slušajući druge snažimo vlastitu poziciju, ne gubimo ništa ni od čvrstine, ni od jasnoće opredeljenja. Upravo održan razgovor na Fakultetu političkih nauka je dokaz da razgovora u Srbiji nema, a to je sramota vladara koji zemljom u 21. veku upravlja na način srednjovekovnog tiranina.

Aktivisti SNS nemaju problem što je potpredsednik vlade i ministar policije zajedno sa još dvojicom narodnih poslanika seli da razgovara sa huljama, tajkunima i lopovima. Oni ne postavljaju pitanje da li ih je stranačko rukovodstvo izneverilo, prodalo i obmanulo.

Naprednjaci su u ovom trenutku na terenu, na štandovima, vredno poput pčela radilica obleću oko naših domova, deru đonove i rade kampanju „od vrata do vrata“ za nastupajuće izbore za mesne zajednice u Plandištu i Banatskom Karlovcu. Ništa ne prepuštaju slučaju. Ujedinjeni su u želji da zauvek vladaju Srbijom i da osvoje sve što se može osvojiti: od mesta u savetu mesne zajednice do predsedničke fotelje. A mi im olakšavamo ovaj posao pokoravanja Srbije svađajući se oko koske koju nam s vremena na vreme bace u dvorište.

Autorka je potpredsednica Demokratske stranke

Podelite ovu stranicu

Dacic-Tuniska-850x543-1.jpg
Javni ServisAvgust 10, 2019

U žestokoj konkurenciji A. Vulina, N. Stefanovića, S. Malog, ministra ne zna se tačno čega (valjda za inovacije i tehnološki razvoj) N. Popovića, te M. Gojković, A. Martinovića, M. Rističevića – Ivica Dačić je ipak najreprezentativnija (da se konkurencija ne ljuti). Diletantizma, arogancije, sklonosti prostačkim ispadima, ideološke zakovanosti za Miloševića i Šešelja, za Miru Marković, ne manjka nikome od njih, ali nebrojenim ispadima u zemlji i inostranstvu (svejedno mu je da li je u UN, pozlaćenim dvorima Kremlja ili u kakvoj ovdašnjoj provincijskoj kafani) – Dačić olakšava ovakav izbor. Neprijatno ga je gledati i slušati, ne sa stanovišta njegove privatnosti, nego stoga što takav lik reprezentuje sve nas u ovoj rđavom politikom (čiji je Dačić dugovečni simbol) unesrećenoj zemlji.

Zbrinut u bezmalo svakoj postmiloševićevskoj vlasti kao bubreg u loju, Dačić trenutno o našem trošku hedonistički putuje po svetu da dalekoj političkoj, je li, braći koja su priznala nezavisnost Kosova političkom alhemijom objašnjava nepravde sveta i sagrešenja o nevinu Srbiju, ne bi li ih privolio da povuku priznanja Kosova i opstruišu njegovo učlanjenje u međunarodne organizacije. Samo dobro upućeni znaju ima li na raspolaganju kakva opipljiva materijalna sredstva kojima utiče na “prosvetljenje” tamošnjih jelda prijatelja Srbije da povuku priznanja Kosova. Kao što i zaista dobro upućeni znaju da je sa stanovišta realnih interesa Srbije njegov jelda diplomatski entuzijazam – sve skupa .

Jer, šta bi ne Dačić, ne Vučić, nego nacionalistička Srbija dobila kad bi svi iz sveta koji su priznali nezavisnost Kosova povukli priznanja? Da li bi to promenilo raspoloženje valjda preko milion i šesto-sedamsto hiljada Albanaca i privolilo ih da ipak budu deo Srbije taman i uz najveću moguću autonomiju? Nakon svega kroz šta su prošli pod Miloševićevim režimom – teško, nezamislivo. Da za njih nije bilo onoliko zla, da na onako brutalan način nije razorena SFRJ – valjda jedini okvir u kojem bi možda pristali da ostanu stvarno, a ne fiktivno, autonomni deo Srbije i Jugoslavije – možda bi i pristali. Tu su hipotetičku šansu ne samo Dačićev politički učitelj, nego i čitav integralni srpski nacionalizam . Zato od preskupih a zaludnih Dačićevih putovanja po svetu i ponekog beznačajnog povlačenja priznanja Kosova od marginalnih državica (mada je i to upitno), siromašna Srbija ima koristi koliko i od lanjskog snega.

Najnoviji Dačićev diplomatski skandal jeste izjava da će Srbe u SAD sa pravom glasa organizovati da na sledećim predsedničkim izborima glasaju za Trampa, . Provincijalni diletant umišlja da će arogantni američki autoritarac (koji na globalnom nivou impresionira sve autokrate i populiste) rešiti naše muke sa očuvanjem državnog integriteta i nacionalnog identiteta onakvih kako ih zamišljaju ovdašnji zadrti populisti (kad nam u tome već nisu pomogli ruski beli magovi i drugi istočni prijatelji). Baš kako mali Đokica zamišlja odnose i politička ponašanja u svetu.

Izjavom da će ih usmeriti kako da glasaju, . Zar njegov politički učitelj nije organizovao, usmeravao i naoružavao Srbe u “regionu” za koga da glasaju i koje egzistencijalne puteve da biraju i zar onima koji su ga slušali (Srbi u Hrvatskoj, BiH i na Kosovu) to na krvav način nije izašlo na nos? Šta znači primitivno pojednostavljenje da su nam Tramp i Republikanska stranka prijatelji, a Demokratska stranka nije jer “nipodaštava našu dijasporu”? Šta znače Dačićeve “opservacije” za koga u SAD glasaju tamošnji Jevreji i Albanci nego prostakluk (sve i da oni većinom i glasaju za one za koje Dačić misli da glasaju). Mudrolije što ih ponosno ističe Dačić priliče jurodivim tipovima i lokalnim zgubidanima, sitnim švercerima, koji edukovani štampanim i TV tabloidima po periferijskim kafanama razglabaju nacionalnu i globalnu svetsku politiku

Bahatom miloševićevcu na čelu MIP-a na pamet ne pada koliku štetu brojnim ispadima nanosi i inače ojađenoj Srbiji, niti u vladajućoj kamarili ima ikog da mu na to skrene pažnju. Iako je sve to , zbog primitivnog egzibicionizma Dačić je ne samo prava slika i prilika aktuelne vlasti nego i jedan od direktnih razloga što se “srpska dijaspora”, ne samo u SAD, svakodnevno sve masovnije povećava.

Podelite ovu stranicu!

Cvetanovic-foto-Grad-Leskovac.jpg
Javni ServisAvgust 5, 2019

Početna slova Leskovca uokvirena srcem i veliki znak na kome je ispisano puno ime grada znakovi su koji noću svetle i koji su postavljeni na četiri lokacije u gradu, a ideja je potekla od gradonačelnika Gorana Cvetanovića, dok su sve platile dve privatne firme. Zbog čega su privatnici odlučili da potroše 16.000 evra na ova obeležja još je nejasno jer predstavnici firmi ne odgovaraju na pitanja novinara Južnih vesti.

abelard-tahiri-1280x853.jpg
Javni ServisAvgust 5, 2019

„Dolina Preševa ne može ostati dolina očaja ili depopulacije. Republika Kosovo i njene institucije moraju imati istinski i sistematičan program koji će se baviti pitanjima albanskog naroda u Preševskoj dolini, kako bi albanska zajednica koja tamo živi  popravila svoj položaj na društveno-ekonomskom, socijalnom kao i u političko-kulturnom planu„, rekao je kosovski ministar pravde Abelard Tahiri posle sastanka sa Ragmijem Mustafom, predsednikom Nacionalnog saveta Albanaca u Srbiji (NSA).