Biografiju današnje Srbije ispisivale su i mnoge odvažne žene koje su svojom stamenošću, mudrošću i lepotom duha doprinosile miru, boljitku ili pak spašavanju onoga što se u datom istorijskom – biti ili ne biti – trenutku – spasiti moglo. Činile su to, svaka na svoj način, carica Milica kada je nakon pogibije kneza Lazara preuzela upravljanje državom. Činila je to nepokolebljiva Čučuk Stana i na kuburi precizna hajduk Mara. Činile su to i žene tokom Drugog svetskog rata bivajući kurirke ili skrivajući ranjenike po okupiranom Beogradu. Činila je to i Draginja Babić, valjevska lekarka koja je u jeku epidemije tifusa preuzela upravljanje Valjevskom bolnicom, kao i Diana Budisavljević koja je organizovala spasavanje 12.000 srpske dece iz logora smrti. U istom tom nizu je i bombašica nad bombašicama Milunka Savić koja je odigrala ključnu ulogu u nekoliko bitaka prilikom proboja Solunskog fronta…

Stranka na vlasti, koja nas je dovela do ekonomske, društvene, duhovne, kulturne i svake druge propasti, u predizbornoj kampanji je na nekim od prethodnih izbora upotrebljavala stručne ljude iz raznih profesija, obećavajući imaginarne kule i gradove građanima. Smešili su nam se tada s bilborda, između ostalih, ugledni lekari, što je kod svakog ozbiljnog građanina izazivalo u najmanju ruku zaprepašćenost što u oni koji su išli u prave škole, bili ozbiljni istraživači i naučnici svoj kredibilitet ustupili neznalicama, drugoligašima i kriminalcima…